ΕΡΑΤΩ
Ο Γεώργιος Κονδύλης ήταν Έλληνας στρατιωτικός, πολιτικός, δύο φορές πρωθυπουργός της Ελλάδας. Διαδραμάτισε πρωτεύοντα ρόλο στα πολιτικά πράγματα της χώρας κατά τη διάρκεια του Μεσοπολέμου. Γεννήθηκε 14 Αυγούστου 1879 στον Προυσσό Ευρυτανίας και στα 18 του χρόνια κατατάχθηκε ως εθελοντής στο στρατό. Συμμετείχε στην Κρητική Επανάσταση (1896), στον Ελληνοτουρκικό Πόλεμο (1897) και τον Μακεδονικό Αγώνα (1904-1908) ως οπλαρχηγός. Το 1910, ονομάζεται ανθυπολοχαγός και συμμετέχει με το βαθμό του υπολοχαγού στους Βαλκανικούς Πολέμους. Το 1915, τοποθετείται ως αξιωματικός επιτελείου της 6ης Μεραρχίας, λόγω των εξαιρετικών ικανοτήτων που επέδειξε στα πεδία των μαχών αν και δεν είχε αποφοιτήσει από τη σχολή Ευελπίδων. Κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο έλαβε τον βαθμό του αντισυνταγματάρχη. Συμμετείχε στη Μικρασιατική Εκστρατεία, αλλά μετά τις εκλογές της 1ης Νοεμβρίου 1920, που έφεραν στην εξουσία τις αντιβενιζελικές δυνάμεις, κατέφυγε στην Κωνσταντινούπολη. Μέτα την παραίτηση του από το στράτευμα, ξεκίνησε την πολιτική του καριέρα με την εκλογή του ως βουλευτής Ροδόπης με το κόμμα της Δημοκρατικής Ένωσης. Στις 12 Μαρτίου 1924, ανέλαβε το Υπουργείο Στρατιωτικών κι ένα χρόνο αργότερα το Υπουργείο Εσωτερικών στην κυβέρνηση Μιχαλακόπουλου. Το 1926 κατάργησε τη Δικτατορία Πάγκαλου και διενήργησε τις αδιάβλητες εκλογές της 7ης Νοεμβρίου 1926. Με τη σύμπραξη των αρχηγών των Ενόπλων Δυνάμεων, ανέτρεψε πραξικοπηματικά την κυβέρνηση Τσαλδάρη στις 10 Οκτωβρίου 1935. Στη συνέχεια κατάργησε με το νόθο δημοψήφισμα του 1935 το καθεστώς της αβασίλευτης δημοκρατίας στην Ελλάδα και επανέφερε τον βασιλικό θεσμό. Την 31η Ιανουαρίου πέθανε από καρδιακή προσβολή στο σπίτι του στο Κολωνάκι, την ώρα που συζητούσε με πολιτικούς του φίλους την διαμορφωθείσα πολιτική κατάσταση. Ύστερα από απαίτηση του βασιλιά Γεωργίου Β’ να του αποδοθούν δημόσιες τιμές, το σώμα του ταριχεύτηκε από γιατρούς και νοσοκόμους του Ερυθρού Σταυρού.
[sansimera.gr]
ERATO
Erato, one of the nine Muses of ancient Greek mythology, is associated par excellence with erotic and lyric poetry, as well as with the artistic expression of human emotions. According to tradition, she was the daughter of Zeus and Mnemosyne and embodied the harmony, grace, and creative power of love. Her name derives from the root “eros,” suggesting her close connection to desire, attraction, and emotional expression. In iconographic tradition, she is usually depicted holding a lyre or another musical instrument, symbols of poetic inspiration and melody. She is often accompanied by Eros or portrayed with elements that allude to the passion and power of love. Her presence in literature is significant, as she is mentioned in Apollonius of Rhodes’s Argonautica, while her invocation in Virgil’s Aeneid confirms her enduring influence. Erato symbolizes the connection between art and emotion. Her figure embodies the idea that love is not only a personal experience but also a source of creativity, aesthetic harmony, and spiritual inspiration. Her cultural presence continues to this day, even in astronomy, through the asteroid 62 Erato, which bears her name.