ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΡΣΑΚΗΣ
Ο Απόστολος Αρσάκης (1792-1874) ήταν Βορειοηπειρώτης ιατρός, λόγιος, πολιτικός και εθνικός ευεργέτης, που έδρασε κυρίως στη Ρουμανία, όπου, μάλιστα, διετέλεσε για λίγες ημέρες πρωθυπουργός το 1862. Γεννήθηκε στο χωριό Χοταχόβα κοντά στην Πρεμετή, και σε νεαρή ηλικία σπούδασε στην Ευρώπη, αποκτώντας διδακτορικό. Από το 1814 εργάστηκε ως ιατρός στο Βουκουρέστι, ενώ αργότερα εισήλθε στη διπλωματική και πολιτική ζωή της Βλαχίας και Μολδαβίας. Συμμετείχε ενεργά στην τετραμελή επιτροπή που προετοίμασε την ένωση των δύο ηγεμονιών, η οποία οδήγησε στη δημιουργία της Ρουμανίας. Διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών και προσωρινός πρωθυπουργός, αλλά σύντομα αποσύρθηκε από τα κυβερνητικά αξιώματα. Το κύριο έργο του, που τον καθιέρωσε στη μνήμη του ελληνισμού, ήταν η αμέριστη στήριξη της Φιλεκπαιδευτικής Εταιρείας. Με δικές του δαπάνες ανεγέρθηκε το κτίριο της οδού Πανεπιστημίου, γνωστό ως Αρσάκειον, και ενίσχυσε σημαντικά τη μόρφωση των Ελλήνων και Ελληνίδων, συμβάλλοντας στην πνευματική και κοινωνική τους ανάπτυξη. Πέθανε στο Βουκουρέστι στις 16 Ιουλίου 1874, αφήνοντας πίσω του πλούσια κληρονομιά ως ευεργέτης, φιλάνθρωπος και διανοούμενος, τιμώμενος σε Ελλάδα και Ρουμανία για την προσφορά του στη μόρφωση και την εθνική υπόθεση.
[Πηγή: www.sansimera.gr]
APOSTOLOS ARSAKIS
Apostolos Arsakis (1792–1874) was a Northern Epirote physician, scholar, politician and national benefactor, who worked mainly in Romania, where he even served as prime minister for a few days in 1862. He was born in the village of Hotachova near Premet, and at a young age he studied in Europe, obtaining a doctorate. From 1814 he worked as a physician in Bucharest, while later he entered the diplomatic and political life of Wallachia and Moldavia. He actively participated in the four-member committee that prepared the union of the two principalities, which led to the creation of Romania. He served as Minister of Foreign Affairs and temporary prime minister, but soon retired from government positions. His main work, which established him in the memory of Hellenism, was the undivided support of the Philekpadeftiki Etaireia. At his own expense, the building on Panepistimiou Street, known as Arsakeion, was erected, and it significantly strengthened the education of Greek men and women, contributing to their spiritual and social development. He died in Bucharest on July 16, 1874, leaving behind a rich legacy as a benefactor, philanthropist and intellectual, honored in Greece and Romania for his contribution to education and the national cause.