Η Άρτεμις των Βερσαλλιών ή Άρτεμις, Θεά του Κυνηγιού. Από: Commonists - Έργο αυτού που το ανεβάζει, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=99819999

ΑΡΤΕΜΙΣ

Η Άρτεμις ήταν κόρη του Δία και της Λητούς, δίδυμη αδελφή του Απόλλωνα, θεά του κυνηγιού, της φύσης, της γονιμότητας και του φεγγαριού, καθώς και προστάτιδα των παιδιών και των νέων. Από τη γέννησή της έδειξε δύναμη, σοφία και αποφασιστικότητα: βοήθησε τη μητέρα της να γεννήσει τον Απόλλωνα και απαίτησε από τον Δία αιώνια αγνότητα, την οποία διατήρησε πιστά, περιφρονώντας τον έρωτα και το γάμο. Η Άρτεμις κυριαρχούσε στη φύση, προστατεύοντας άγρια ζώα και φυσικά τοπία, αλλά ήταν αμείλικτη προς όποιον παρέβαινε τους κανόνες της ή παραμελούσε τη λατρεία της, όπως δείχνει ο μύθος της μεταμόρφωσης του Ακταίωνος σε ελάφι ή η τιμωρία της Νιόβης. Λατρευόταν σε πολλές περιοχές της Ελλάδας και του αρχαίου κόσμου, με σημαντικότερο ναό εκείνον στην Έφεσο, ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου. Τα σύμβολά της περιλάμβαναν ζώα, με χαρακτηριστικότερο το ελάφι, αλλά και φυτά και όπλα. Η Άρτεμις ήταν περήφανη, δραστήρια και αυστηρή, αλλά ταυτόχρονα προστάτιδα των αθώων και των ενάρετων, ιδιαίτερα των νέων, που βρίσκονταν υπό τη φροντίδα και την ευνοϊκή της επίβλεψη.

Στην Οδύσσεια, η Ναυσικά παρομοιάζεται με την Άρτεμη, και ο ποιητής την περιγράφει με τα χαρακτηριστικά της θεάς:
«Πώς η τοξεύτρα η Άρτεμη στο όρη κατεβαίνει
ή στον πανύψηλο Ταΰγετο ή στον Ερύμανθο,
για να χαρεί με κάπρους και μ’ ελάφια ωκύποδα·
οι Νύμφες αγροδίαιτες, κόρες του Δία που κρατάει αιγίδα,
τη συντροφεύουν παίζοντας μαζί της,
βλέπει και χαίρεται βαθιά η Λητώ πως υπερέχουν
μέτωπο και κεφαλή της κόρης, αναγνωρίζεται εύκολα
σ’ όλες ανάμεσα, κι ας είναι όλες τους ωραίες·»
(Οδ. 102-109, μετ. Δ.Ν. Μαρωνίτης)

[Πηγή: www.greek-language.gr]

ARTEMIS (DIANA)

Artemis was the daughter of Zeus and Leto, twin sister of Apollo, goddess of hunting, nature, fertility and the moon, as well as protector of children and youth. From her birth she showed strength, wisdom and determination: she helped her mother give birth to Apollo and demanded from Zeus eternal chastity, which she faithfully maintained, despising love and marriage. Artemis dominated nature, protecting wild animals and natural landscapes, but she was merciless towards anyone who violated her rules or neglected her worship, as shown by the myth of the transformation of Actaeon into a deer or the punishment of Niobe. She was worshipped in many parts of Greece and the ancient world, with a major temple at Ephesus, one of the Seven Wonders of the Ancient World. Her symbols included animals, most notably the deer, but also plants and weapons. Artemis was proud, active and strict, but at the same time a protector of the innocent and virtuous, especially the young, who were under her care and favorable supervision.

In the Odyssey, Nausicaa is likened to Artemis, and the poet describes her with the characteristics of the goddess:
“How the archer Artemis descends to the mountains
either to the lofty Taygetus or to Erymanthos,
to enjoy herself with boars and cloven-hoofed deer;
the Nymphs of the field, daughters of Zeus who holds the aegis,
companionately play with her,
Leto sees and rejoices deeply that
the forehead and head of the girl excel, she is easily recognized
among them all, even though they are all beautiful;”
(Odyssey 102-109, translated by D.N. Maronitis)